Λέρος, Δωδεκάνησα, πανσέληνος
Panselinos sti Lero

Λέρος, η άγνωστη των Δωδεκανήσων για πολλούς, θέλει τον χρόνο της για να σου αποκαλύψει τα μυστικά της, μερικά εκ των οποίων θα σας μοιραστούμε μαζί σας στο φωτογραφικό ταξίδι που ακολουθεί.
Μαζί με την Λέρο θα πάρουμε και μία πολύ μικρή γεύση από τους Λειψούς και τα Ασπρονήσια με τα πεντακάθαρα και τιρκουάζ νερά τους.

Πετώντας για τη Λέρο

Επισκεφτήκαμε την Λέρο αρχές Αυγούστου του 2014 πετώντας από την Αθήνα με αεροπλάνο της Ολυμπιακής. Η πτήση πάνω από το Αιγαίο διαρκεί 50 περίπου λεπτά για το μικρό αεροδρόμιο της Λέρου (στο Παρθένι), το οποίο βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τους παραθαλάσσιους οικισμούς, τα Άλιντα (Άλινδα) και την Αγία Μαρίνα. Παρόλα’ αυτά με ταξί πληρώσαμε 12 ευρώ για τα Άλιντα στα οποία είχαμε κλείσει για την διαμονή μας. Γενικά στη Λέρο χρησιμοποιήσαμε αρκετές φορές ταξί εκ των οποίων μόνο μία ο οδηγός χρησιμοποίησε το ταξίμετρο. Σε αυτή τη διαδρομή πληρώσαμε 1.5 ευρώ περίπου λιγότερο από το προκαθορισμένο ποσό που είχαμε δώσει για όλες τις άλλες φορές. (Διαδρομή Αλιντα-Αγία Μαρίνα)

Από τα Άλιντα με θέα την πανσέληνο που ξεπροβάλει πάνω από το Κάστρο και την Αγία Μαρίνα.

Φτάνοντας απόγευμα στα Άλιντα απολαύσαμε το φυσικό τοπίο του μεγάλου κόλπου, στη μέση του οποίου βρίσκεται απλωμένος οικισμός, με τον επιβλητικό λόφο του κάστρου και τα ριγμένα στις πλαγιές άσπρα σπιτάκια στα δεξιά μας. Φυσικά το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν να αφήσουμε τις βαλίτσες και να πάμε απευθείας στη θάλασσα που ήταν σε απόσταση λίγων μέτρων από την είσοδο του ξενοδοχείου.

Παραλίες στη Λέρο

Γενικά δεν εντυπωσιαστήκαμε, δεν έχει τις μεγάλες αμμουδερές παραλίες που θα βρείτε στα περισσότερα Ελληνικά νησιά. Οι περισσότερες είναι είτε μικροί κολπίσκοι που δεν μας ενθουσίασαν όταν επισκεφτήκαμε τους περισσότερους από αυτούς ή σχετικά μεγάλες σε μήκος αλλά πολύ στενές όπως και όλες σχεδόν οι παραλίες στον κόλπο των Άλιντων. Ίσως ένα από τα καλύτερα σημεία για μπάνια είναι στην αριστερή πλευρά του κόλπου και συγκεκριμένα στα Δύο Λισκάρια εκεί που θα βρείτε το καφέ beach bar Ζέφυρος καθώς και μία ταβέρνα στο τέλος του δρόμου.

Στα Δυό Λισκάρια και τον φάνκι Ζέφυρο

Στο Ζέφυρο θα ακούσετε και πάρα πολύ καλή μουσική όλη μέρα. Καλοκαιρινά ακούσματα ψαγμένης ρέγγε καθώς και soul, funky, ροκ αλλά και τζαζ σύντομα περάσματα στην ευχάριστη έκπληξη για το καθημερινό μας μπάνιο αλλά και για βράδυ στο πιο χαλαρό με τραπεζάκι πάνω από τη μικρή παραλία με θέα το πανέμορφο κάστρο της Λέρου και τα φώτα από τον οικισμό της Αγίας Μαρίνας (πρωτεύουσα του νησιού). Ωραία για μπάνιο είναι και στο Παντέλι, από την άλλη πλευρά του κάστρου.

Και ενώ μπορεί οι παραλίες να μην είναι του επιπέδου που μας έχουν συνηθίσει τα ελληνικά νησιά, η θάλασσα της Λέρου είναι πεντακάθαρη και πάρα πολύ πλούσια. Προσωπικά είχα προμηθευτεί μάσκα και αναπνευστήρα και καθόμουν τουλάχιστον 1.5 μισή ώρα συνεχόμενα για να παρατηρώ και να “παίζω” με τα διάφορα ψάρια που ακόμα και κοντά στην παραλία είναι πλούσια σε αριθμούς!

Φαγητό στη Λέρο

Σχετικό με το παραπάνω και τα ψάρια της Λέρου ειναι φυσικά και το φαγητό στα παραθαλάσσια ταβερνάκια που θα βρείτε σε όλο το νησί. Γενικά, οι περισσότερες ταβέρνες έχουν τραπέζια ακριβώς πάνω στο κύμα. Δεν συγκρίνεται με τίποτα να τρως και να βρέχονται τα πόδια σου απο τα νερά του Αιγαίου ενώ και η ποιότητα του φαγητού είναι πάρα πολύ καλή. Θέλει λίγο ψάξιμο με τις τιμές αλλά σε γενικές γραμμές θα φάτε καλά. Στα περισσότερα ταβερνάκια που φάγαμε στα Άλιντα μείναμε αρκετά ικανοποιημένοι ενώ ίσως το καλύτερο φαγητό, ψάρι και παρελκόμενα, το φάγαμε στο Παντέλι, και συγκεκριμένα στο “Καφενείο του Τζούμα” (φωτογραφίες με την πανσέληνο, τις ψαρόβαρκες και τους νυχτερινούς λουόμενους!) Αν και γεμάτο, οι δύο σερβιτόροι κάναν ότι μπορούσαν για να μας εξυπηρετήσουν ενώ αρκετές φορές προσπάθησαν να μας προστατέψουν από το να παραγγείλουμε πράγματα που ίσως δεν θα μπορούσαμε να φάμε επειδή απλά θα είχαμε σκάσει με όλα τα προηγούμενα (δεν ήξεραν φαίνεται πόσο τρώμε κανονικά μιας και δεν φαινόμαστε για καλό και πολυφαγάδες 🙂 )

Στο Παντέλι να ξέρετε μέχρι την δύση του ηλίου η παραλία καταλαμβάνεται από ξαπλώστρες ενώ το βράδυ από τα τραπεζάκια των αρκετών ψαροταβέρνων του χωριού.

Στο Παντέλι, σε τραπεζάκι δίπλα στη θάλασσα περιμένοντας με άγωνία και άδειο στομάχι τα πεντανόστιμα θαλασσινά.
Στο Παντέλι, σε τραπεζάκι δίπλα στη θάλασσα περιμένοντας με άγωνία και άδειο στομάχι τα πεντανόστιμα θαλασσινά.

Το μεγαλύτερο πάντως “πρόβλημα” που συναντήσαμε ήταν με τα γλυκά του νησιού στα οποία δεν φέραμε καμία αντίσταση ακόμα και όταν η ώρα ήταν 1 μετά τα μεσάνυχτα. Το καλύτερο σημείο για να τα δοκιμάσετε (όλα) είναι το “Παραδοσιακό” στην Αγία Μαρίνα. Αρχίστε με το Βιενέζικο Ζάχερ με μέλι, συνεχίστε με Πατσαβουράδα, Εκμέκ Κανταΐφι, Γαλακτομπούρεκο, Τσιζ κέικ και ότι άλλο τραβάει η όρεξη σας. Κολυμπήστε πολύ στο νησί μήπως και καταφέρετε να κρύψετε τα νυχτοπερπατήματα με τις γλυκές αμαρτίες στα παραλιακά τραπεζάκια της Αγίας Μαρίνας.

Στην Αγία Μαρίνα αξίζει να περπατήσετε μέχρι τον φάρο, εκεί οπού θα βρείτε ένα εστιατόριο αλλά και το ομώνυμο μπαρ το οποίο είναι κυριολεκτικά χτισμένο μέσα στα βράχια του φάρου. Καθίσαμε κάνα 20 λεπτο ακριβώς έξω από τον Φάρο για να ακούσουμε τον ήχο της θάλασσας καθώς αυτή χτύπαγε στα βράχια αλλά και να μυρίσουμε το ιώδιο της. Η μουσική το διάστημα που κάτσαμε ήταν πολύ καλή και αξίζει να δοκιμάστε να πιείτε ένα ποτάκι προς τα κει.

Εκδρομές στη Λέρο

Κάτσαμε συνολικά στη Λέρο 6 μέρες και νοικιάσαμε αυτοκίνητο τις μισές. Το κάναμε τελευταία στιγμή γι’ αυτό και το πληρώσαμε ακριβά (40 ευρώ/μέρα). Κυρίως το χρησιμοποιήσαμε για να πάμε από τα Άλιντα στα Δυο Λισκάρια (για μπάνιο και καφέ), στην Αγία Μαρίνα και το Κάστρο καθώς και για το Παντέλι, συνήθως μετά την επίσκεψη μας στο Κάστρο για φαγητό. Την πρώτη μέρα που το πήραμε είπαμε να δούμε το υπόλοιπο νησί και διαπιστώσαμε πως αυτό μπορεί να γίνει σε λιγότερο από την μία μέρα που είπαμε να “δαπανήσουμε”.

Από τα Άλιντα με θέα την πανσέληνο που ξεπροβάλει πάνω από το Κάστρο και την Αγία Μαρίνα.
Από τα Άλιντα με θέα την πανσέληνο που ξεπροβάλει πάνω από το Κάστρο και την Αγία Μαρίνα.

Ξεκινήσαμε πηγαίνοντας προς το αεροδρόμιο και το Παρθένι για να βρούμε την παραλία της Αγίας Κιουρά με την εκκλησία της οποίας τις τοιχογραφίες έχουν ζωγραφίσει πολιτικοί κρατούμενοι από την περίοδο της δικτατορίας (http://4dim-iliou.att.sch.gr/afiervmata/agia-kioura/, http://o-nekros.blogspot.ch/2011/11/blog-post_06.html)

Φτάνοντας στο βόρειο τμήμα του νησιού ακολουθήσαμε το δρόμο αριστερά του αεροδρομίου. Βρήκαμε δυο τρεις παραλίες με στενή αμμουδιά και λίγο κόσμο, οπότε αν θέλετε σχετική απομόνωση ίσως να έρθετε προς τα δω.

Στο νότιο τμήμα του νησιού θα βρείτε τον μεγάλο οικισμό Λακκί πιο κάτω τον Ξηρόκαμπο. Στον Ξηρόκαμπο θα βρείτε 2-3 παραλιακά ταβερνάκια δίπλα στο κύμα και μία μικρή παραλία, ενώ αξίζει να πάτε και στο ξωκλήσι της Παναγιάς της Καβουράδενας (δεν έχω ξανακούσω πιο περίεργο όνομα για Παναγιά) για να δείτε την αυθεντική εικόνα αλλά και χαλαρώσετε έξω από το εκκλησάκι δίπλα στη θάλασσα και κάτω από τα πεύκα.

Πολεμικό Μουσείο Λέρου – Τούνελ Μερικιάς

Στο νότιο τμήμα του νησιού, κοντά στον οικισμό Λακκί θα βρείτε και το περίφημο πολεμικό μουσείο του νησιού το οποίο στεγάζεται σε αναστηλωμένο τούνελ που είχαν φτιάξει οι Ιταλοί στρατιώτες από την δεκαετία του 1930 με κύρια αποστολή τότε και κατά την διάρκεια του Β Παγκοσμίου πολέμου την αποθήκευση πυρομαχικών. Η επίσκεψη πραγματικά αξίζει καθώς θα καταλάβετε αρκετά για τις μάχες και τις συνθήκες που επικρατούσαν στη Λέρο εκείνη την εποχή και κυρίως για την μεγάλη τριήμερη μάχη που δόθηκε εκεί στην τελευταία προσπάθεια των Γερμανών να καταλάβουν τα Δωδεκάνησα το 1943. Στο μουσείο θα δείτε πάρα πολλά αυθεντικά εκθέματα από τους στρατούς που πολέμησαν στο νησί ενώ η δωρεάν ξενάγηση, ανάλογα βέβαια και τον κόσμο, ήταν κατατοπιστικότατη και συνοδευόταν από οπτικοακουστικό υλικό που μέσα στους διαδρόμους των τούνελ του μουσείο κάνει πιο έντονη την αίσθηση που μπορεί να έχει κάποιος για το πως μπορεί να ήταν φόβος για τους ανηλεής βομβαρδισμούς των Γερμανικών αεροπλάνων στη προσπάθεια τους να καταλάβουν το νησί από τους Άγγλους και τους Ιταλούς στρατιώτες. Αξίζει ίσως να δείτε και το 5λεπτο αφιέρωμα στην ΕΡΤ (http://www.ert.gr/to-polemiko-mousio-tis-lerou-vid/)

Άλλη μία μικρή εκδρομή είναι στο εκκλησάκι του Αγίου Ισίδωρου το οποίοι ειναι χτισμένο σε ένα νησάκι που ενώνεται με τη στεριά με ένα στενό διάδρομο προσφέροντα μία πολύ γραφική και χαρακτηριστική εικόνα της Λέρου. Το εκκλησάκι βρίσκεται κοντά στην περιοχή της Κόκκαλης η οποία βρίσκεται στο ίδιο ύψος με τα Άλιντα αλλά από την δυτική πλευρά του νησιού.

Η Αγία Μαρίνα, πηγαίνοντας προς Παντέλι

Κάστρο Παντελίου

Αφήσαμε την επίσκεψη στο κάστρο Παντελίου για το τέλος καθώς αποτελεί την καλύτερη εξόρμηση στη Λέρο. Το κάστρο είναι χτισμένο σε λόφο ύψους διακοσίων μέτρων και προσφέρει την καλύτερη θέα στο Αιγαίο και τον κόλπο της Αγίας Μαρίνας. Από κει θα δείτε και τους έξι πανέμορφους κάτασπρους μύλους, αν δεν τους είδατε όπως ανεβαίνετε αφού μπορείτε να φτάσετε και από την Αγία Μαρίνα και από το Παντέλι στο πάρκινγκ του κάστρου. Απ’ όποια πλευρά και να πάτε η θέα το ηλιοβασίλεμα είναι όλα τα λεφτά. Αν είστε τυχεροί μπορείτε να πετύχετε και κάποια συναυλία γιαυτό καλό θα ήταν να ρωτήσετε στο ξενοδοχείο σας αν γίνεται κάποια εκδήλωση τις μέρες που θα είστε εκεί. Κατεβαίνοντας προς Παντέλι, στον τελευταίο από τους 6 μύλους λειτουργεί εστιατόριο καφετέρια με υπέροχη θέα. Εμείς ήμασταν λίγο άτυχοι την μέρα που ανεβήκαμε καθώς είχε πολύ αέρα και τα απάνεμα σημεία είχαν ήδη πιαστεί. Στο Κάστρο βρίσκεται και ο ναός της Παναγιάς του 17ου αιώνα.


Στο 0:56 ένας πανέμορφος κόλπος σε νησάκι ακριβώς απέναντι απότο βόρειο τμήμα της Λέρου.

Φωτογραφίες από τη Λέρο


Σχόλια, προτάσεις, διορθώσεις, οτιδήποτε. Μοιραστείτε το μαζί μας.

Σχόλια

Πείτε μας τη γνώμη σας ή αφήστε κάποιο σχόλιο / Leave your comment

Be the First to Comment!

Notify of
avatar
wpDiscuz